Recensie – Wen er maar aan

27 aug 2021 | Boekentips

Als je keihard wil lachen, moet je dit boek van Maike Meijer lezen. Maike Meijer ken je waarschijnlijk wel van Toren C, wat ik (meestal) ook genadeloos grappig vind. Wen er maar aan gaat over een actrice in de overgang; werkloos en zich zeer bewust van haar afglijdende lichaam. Oké, dat klinkt niet direct als een dijenkletser, maar dat is het dus wel. Met teksten als ‘zo’n honger dat ik kwijlend naar mijn flosdraad kijk of er nog iets aanhangt wat ik kan verorberen’ en ‘mijn lichaam is alles behalve een tempel, eerder een Febo na sluitingstijd, met overal vieze servetten en lege kroketvakken’ zat ik continu hardop te lachen. En de tekeningen die in het boek staan zijn minstens zo hilarisch. Kijk maar naar deze fraaie tietentekening:

Tekening in boek Wen er maar aan - de verschillende stadia van hangtieten
Waar gaat Wen er maar aan over?

Werkloze actrice M. beschrijft in haar dagboek het verval in haar leven. Ze krijgt als oudere vrouw geen rollen meer, de seks met man Koos ‘moet af en toe even gebeuren’ (net als een tandartsbezoek) en haar zoon gaat bijna uit huis. Kortom, er valt nog maar weinig te lachen voor M. Dat doet ze dan ook niet echt. Sterker nog, ze is behoorlijk chagrijnig. Je hoort het al: als je dit boek leest krijg je echt zin om ooit in de overgang te komen 😉.

Gelukkig is het boek in een hilarische schrijfstijl geschreven. Totaal over de top. Ik begon het te lezen in de veronderstelling dat het om een autobiografisch verhaal ging. Maar het werd al vrij snel duidelijk dat dat niet zo is (althans, dat hoop ik voor de schrijfster! 😉).

Een paar voorbeeldfragmentjes:

Toen ik naar huis fietste regende het. Ik liet me helemaal filmachtig nat worden, haar, jas, het kon me niet schelen. Ik dacht stiekem dat ik er best sexy uit zou zien door dat natte haar, en dat Koos en ik dan troostsex zouden hebben waardoor hij Annaloes meteen zou vergeten. Toen ik binnenkwam zei Koos dat ik eruitzag als Alice Cooper.
~

‘Ik ben helemaal klaar met dat kleuren.’ Marieke trekt haar pony naar achteren zodat alleen haar volkomen grijze uitgroei te zien is. Ik schrik, want ze ziet er opeens uit als Bill Clinton.
Ze doet haar plan uit de doeken. Dat ze haar haar behandelt met bio organic haarverf om de overgang naar volledig grijs natuurlijk te laten verlopen. ‘Dan krijg je deze natuurlijke kleur.’ Ze buigt haar hoofd naar voren. Ik zie helemaal geen natuurlijke kleur, het lijkt eerder of eroverheen is gepist.
~

Woensdag.
Ik heb vandaag meteen maar de wimperpokon gekocht die Caroline ook gebruikt. Ze krijgt er van die loeilange Instagram-wimpers van. Wel de iets goedkopere variant natuurlijk, we willen nog op vakantie.
Donderdag.
Hele dag mijn zonnebril opgehouden. Die wimperpokon werkt bij mij niet. Gegoogeld en nou blijkt dat het spul een ernstige oogziekte kan veroorzaken. Op mijn oogleden zitten nu bijna geen wimpers meer; ze lijken op de schaamlippen van een twaalfjarige.
~

‘RUIM GODDOME JE ROTZOOI EENS EEN KEER OP!’
Ik schreeuwde zo hard naar Ole dat mijn onderbroek nat werd. Fucking bekkenbodemspieren.

Luidruchtige lezer

De meeste boeken lees ik in stilte. Maar bij dit boek veranderde mij in een Luidruchtige Lezer. Zo eentje die steeds gniffelt of gewoon keihard lacht, en dan na het zien van een opgetrokken wenkbrauw van een huisgenoot stukjes voorleest. Of tekeningen laat zien. Ik deed beiden. Want niet alleen de tekst was zeer komisch (en oké, soms helaas ook wel gewoon de harde werkelijkheid), de tekeningen waren ook té grappig. Ik begrijp dat Maike die ook gemaakt heeft. Vooruit, nog maar eentje, over de impact van spijkerbroeken op je figuur 😉:

Tekening in boek Maike Meijer - oer verschillende soorten spijkerbroeken.. en vetrollen.

Maar die tekeningen zijn eigenlijk gewoon het allerleukst als je de teksten er ook tegelijkertijd bij leest. Dus mijn tip: ga dit boek lezen. Echt, je hebt het binnen een dag uit en je ligt in een deuk. Pinky promise!

Je koopt het boek bij Bol.com* 

Mijn cijfer: 8

Maike Meijer – Wen er maar aan
@maike.meijer | 2020 | 192 pagina’s 

Dit boek lees ik op dit moment!

Story Brand – Donald Miller

Om je bedrijf te laten groeien, is 1 ding essentieel: je boodschap moet helder zijn. Je klanten willen precies snappen wat jouw toegevoegde waarde is. Welk probleem los je op? Waarom zal dat hun leven verbeteren? Dat moet je duidelijk kunnen vertellen. Het Story Brand-framework helpt je om die heldere boodschap te ontwikkelen. Een must-read voor copywriters en contentmarketeers!

Je koopt hem hier bij bol.com*.

*Oh ja trouwens, die linkjes naar Bol.com enzo zijn allemaal affiliate links. Dat betekent dat ik een kleine bijdrage van Bol.com, Managementboek.nl of Amazon ontvang als jij via mijn link dit boek koopt. Jij betaalt geen cent extra!

Je las een blog van mij, Annelies. (Wie?!)

Copycoach, communicatiestrateeg en flauwe-woordgrapjes-lover. Tovert je saaie of moeilijke teksten om in #tekstenwaarjeblijvanwordt, want saaie teksten zijn er al genoeg. En daar wordt geen mens én geen merk beter van. Dus wil jij je teksten meer laten shinen? Mail me!

Claartje blij door zakelijk tekenen

Hi, ik ben Annelies

Copycoach, communicatiestrateeg en (eind)redacteur voor bedrijven die online net zo inspirerend willen zijn als in het echt, zodat ze de allerleukste klanten en sollicitanten aantrekken.

Fan van boekentips? Lees verder!

Boekentips

Deze boeken las ik in april

Ik deel graag over boeken waar ik blij van werd. Maar in april las ik er ook een paar met thema's als erfelijke alzheimer en kindermishandeling. Niks vrolijks aan, maar tóch aanraders.

Boekentips

Recensie – De vrouw die een jaar in bed ging liggen

Ik dacht dat De vrouw die een jaar in bed ging liggen ook waargebeurd was. Een volmaakte huisvrouw die dodelijk vermoeid raakt van altijd maar voor anderen zorgen en zelf ergens op het tweede plan blijven. Ik kon me wel iets voorstellen bij die moeheid 😉. 't Bleek fictie, wat even een tegenvaller was. Maar algauw werd het verhaal zó absurd dat ik toch graag wilde weten waar dit in vredesnaam zou eindigen!

Boekentips

Recensie – De verwarde cavia

Ik ben fan van Paulien Cornelisse. Als ik haar zie moet ik al lachen, ze praat zo heerlijk onderkoeld. Ook haar boeken vind ik enorm grappig, en dan met name Taal is zeg maar echt mijn ding. Ik was dus ook erg benieuwd naar De verwarde cavia. De titel klonk mij wel wat bizar in de oren. Net als het plot: een cavia die op de afdeling communicatie werkt?! Lees hier of dit boek zo leuk was als ik hoopte.

Boekentips
Sfeerfoto van een stapeltje boeken voor een blauwe muur

Boekentips – februari 2024

Deze boeken las ik in februari.
Niet zo'n mooi lang lijstje als in januari, maar ja, toen had ik een week kerstvakantie. Maar ik las wél een paar prachtige boeken, dus lees toch maar even verder 😇

Boekentips

Recensie – Het meisje dat verdween

“Ik word bang van de titel van jouw boek,” zei mijn dochter. En terecht. Wat een horror moet het zijn, als je dochtertje zomaar verdwijnt. De dochter die je probeert te redden, maar die verraden wordt en moederziel alleen aan de nazi’s wordt overgedragen. Waargebeurd en afschuwelijk verhaal, maar wel een absolute aanrader om dit boek te lezen.

Boekentips

Recensie – Kut kanker!

Veertien keer kanker krijgen en dan zó positief blijven… Iedere keer als ik Bibian Mentel op tv zie ben ik weer totaal ondersteboven van haar mentale veerkracht. Haar ‘mentelity’. Daar wilde ik meer van weten, en dus las ik haar boek.

Boekentips

Recensie – Selma

De ondertitel van het boek Selma van Carolijn Visser trok meteen mijn aandacht: Aan Hitler ontsnapt, gevangene van Mao. Hoeveel tegenslag kun je hebben in je leven? Het boek won in 2017 de Libris Geschiedenis Prijs, dus dit moest natuurlijk gelezen worden.

Boekentips
Foto van een man tegen een gele achtergrond, met een paars boek voor zijn neus.

Recensie – Angstige mensen

Heel anders dan alles wat ik ooit eerder las, maar wat een heerlijk boek was dit! Grappig, ontroerend, frustrerend, nieuwsgierigmakend, kippenvelgevend, vol prachtige taalvondsten en bizarre plotwendingen … this book has it all 🥰.

Boekentips

Recensie – Mam, ik bel je zo terug

“Mam, ik bel je zo terug”. Hoe vaak heb ik dat zelf niet tegen mijn moeder gezegd? Maar in het geval van Nadine was het de laatste zin ooit die ze tegen haar moeder zei. Een paar minuten later was ze dood. Vermoord door haar ex. Ik las het boek om te lezen hoe het zover kon komen en welke impact het had op het leven van haar familie. Zeer indrukwekkend!

Boekentips

Deze boeken las ik tijdens mijn vakantie

Vakantie is voor mij hét moment om even grandioos boeken te bingen. Dat lukte dit jaar ook weer best aardig, ook al waren we met 9 man op vakantie en gingen alle avonden 'op' aan spelletjes en wijntjes drinken. Maar overdag… bij het zwembad… ja, daar genoot ik met...

Boekentips

Recensie – De waterdanser

Oprah Winfrey vond De waterdanser een van de beste boeken die ze ooit gelezen had. ‘Ik was compleet in de ban,’ zei ze. Meer aanmoediging heb ik niet nodig om een boek direct te gaan lezen.