Ik ben fan van Paulien Cornelisse. Als ik haar zie moet ik al lachen, ze praat zo heerlijk onderkoeld. Ook haar boeken vind ik enorm grappig, en dan met name Taal is zeg maar echt mijn ding. Ik was dus ook erg benieuwd naar De verwarde cavia. De titel klonk mij wel wat bizar in de oren. Het plot trouwens ook: een cavia die op de afdeling communicatie werkt?! Misschien was het een echte Cornelissiaanse metafoor…? Maar nee. Het boek gaat écht over een cavia die mailingen verstuurt en de rest van haar tijd vult met googelen op enge ziektes.
De verwarde cavia – wat kun je verwachten?
Cavia (Caaf voor initimi) werkt op de afdeling Communicatie. Ze vult haar dagen met het googelen naar rare ziektes, en af en toe stuurt ze een mailing. De motivatie is bij haar en haar collega’s ver te zoeken. Sommige collega’s maken haar het dagelijkse kantoorleven aardig zuur, zoals de bitchy Stella van Human Resources, en haantje Ruud, het hoofd van de afdeling Financiën. Gelukkig is daar de koffie-automaat, haar reddingsboei. En als dan blijkt dat er bij het moederconcern ook een cavia werkt, komt alles misschien toch nog goed.
Wat vond ik van dit boek?
De getekende cavia op de cover en de titel op de achterflap “Eindelijk! Een boek over een cavia die op kantoor werkt!” werkten al enigszins op mijn lachspieren. Natuurlijk, ik was bevooroordeeld: ik vond de eerdere boeken van Paulien Cornelisse erg komisch. En aangezien ik ruim 13 jaar heb vertoefd op een afdeling (marketing)communicatie was ik wel nieuwsgierig of het boek vol herkenbare elementen zou staan. Maar dat viel ietwat tegen. Ten eerste ben ik geen cavia, ten tweede werkte ik (gelukkig!) op een heel ander soort afdeling. Als je je tijd moet vullen met alleen maar mailings krijg je vanzelf een bore-out…
Ik had eerlijk gezegd ook wat meer ‘jeukwoorden’ en kantoortaal verwacht: het typische managementjargon wat al jaren steeds meer in opmars is, en nu mede door toedoen van Japke-d Bouma steeds meer not-done wordt. Maar De verwarde cavia gaat die richting helemaal niet in. Het gaat wel over andere zeer ernstige kantoorproblematiek (haha): rare collega’s, nare collega’s, collega’s die “dag, rakkers” zeggen, een moederconcern dat zich met je bemoeit, workshops timemanagement waarin iedereen in zijn kracht wordt gezet… afijn, als je op een kantoor gewerkt heb, herken je dit allemaal wel.
Ik vond het al met al niet zo’n spannend boek. Het kabbelde een beetje, het verhaal was me te dun. Wel zijn de hoofdstukjes lekker kort en bij vlagen heel humoristisch geschreven, waardoor ik door het boek heen vloog.
Aanrader of niet?
Als je zin hebt in lekker luchtig leesvoer is dit een prima boek. De schrijfstijl van Paulien is heerlijk droog en ik moest dus af en toe wel even grinniken. Maar ik zou het zelf niet snel een tweede keer lezen.
Typerende fragmentjes uit het boek
En nu zat ze weer rustig aan haar bureau. Het idee dat ze een lade had met paperclips, haar nietmachine, haar ontnietertje, post-its, pennen, potloden, een gummetje – dat hield haar voorlopig op de been.
~
Op dinsdag kwam Harm-Jan neergedaald van de IT-afdeling om een USB-stick met vijfduizend vogelgeluiden op Cavia’s bureau te leggen. Nog voor hij goed en wel de kamer weer uit was, zei Ruud: ‘Wie was dat?’
‘Harm-Jan,’ zei Cavia zo zacht mogelijk.
‘Harm-Jan? Die gast met die tamagotchi? Tjezus, dat die hier nog werkt.’
Mijn cijfer: 7
Paulien Cornelisse | De verwarde cavia
New Book Collective | 2016 | 978 90 824 3020 2
190 pagina’s | Roman
Wil je alles lezen over deze verwarde cavia? Het boek is te koop bij Bol.com voor €10,-
